Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2008

ΕΙΜΑΙ

Είμαι νερό που τρέχει.
Αέρας που φυσά.
Κομήτης μεσ' το άπειρο
που ποτέ δε σταματά.

Σε ένα μέρος δε μπορώ.
Μαυρίζει η ψυχή μου.
Ένα ταξίδι ατέρμονο
ολόκληρη η ζωή μου.

Τρένο αν ήμουν θα 'σπαζα
τις ράγες δίχως άλλο
κι αν ήμουν πλοίο θα 'θελα
να φύγω απ' το νερό.

Ο άνεμος με γέννησε
στα σύννεφα απάνω.
Τον ήλιο μόνο θέλησα
από κοντά να δω.

Εχθροί μου η σκόνη κι η σκουριά
γιατί ρίζες δεν έχω.
Μα δυστυχώς κι ούτε φτερά
ψηλά για να πετώ.

Παντού θα περιπλανηθώ.
Παντού πάντα θα τρέχω.
Παντού θα ψάχνω για να βρω
αυτό που μέσα μου ποθώ.

Δεν τρέχω πίσω απ' τον καιρό.
Έχω ρυθμό δικό μου.
Γρανάζια κι αλυσίδες
εγώ δε θα σκλαβωθώ.

Αιώνιες κι αθάνατες
είν' όλες μου οι ελπίδες.
Πίστεψα και ήλπισα
μονάχα στο Χριστό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου